Artykularnia EPAC

Na wydziale otrzymaliśmy zadanie, aby przynieść dwa projekty domów jednorodzinnych. Projekty domów idą mi całkiem dobrze, ale tak akurat się złożyło, że zupełnie nie mam czasu na to, żeby zrobić jakieś projekty domów. Będę miał wkrótce wyprowadzkę i cały ten syf z tym związany. Nie posiadamy jeszcze elementarnej rzeczy, czyli auta, o tak istotnej rzeczy jak kasa nie wspominając. Pewnie znowu będziemy wszystko nosić w pudełkach podróżując autobusami, co jest dość krępującą sprawą. Ludzie się dziwnie patrzą a poza tym jest to po prostu niewygodne i męczące. Zwłaszcza teraz, jak są takie upały.

W ogóle nie czuję presji czasu a wiem, że muszę. Wkrótce kończą się egzaminy, a ja posiadam tylko część prac. Promotorka ściga mnie po całym wydziale i z tego co wiem – ma ochotę wydłubać mi oczy, w co jednak nie do końca wierzę…

Chociaż z drugiej strony mogłaby to uczynić.

Jak więc widać – projekty projektami, pewnie oddam we wrześniu wysyłając odpowiednie podania do stosownych osób. W najgorszym wypadku po prostu odmówią a wtedy trzeba będzie przedłużyć dobę, jechać na kawie i stosować inne studenckie sztuczki…

Na zaliczenie otrzymaliśmy zadanie, by zrobić dwa projekty domów jednorodzinnych. Projekty domów idą mi całkiem dobrze, ale tak akurat się złożyło, że zupełnie nie mam czasu na to, aby zrobić jakieś projekty domów. Będę miał niedługo przeprowadzkę i cały ten syf z tym związany. Nie posiadamy jeszcze elementarnej rzeczy, czyli auta, o tak istotnej rzeczy jak pieniądze nie wspominając. Zapewne znowu będziemy wszystko nosić w pudłach podróżując autobusami, co jest bardzo krępującą sprawą. Ludzie się dziwnie patrzą a oprócz tego jest to po prostu niewygodne i męczące. Zwłaszcza teraz, jak są takie upały.

W ogóle nie odczuwam presji czasu a wiem, że muszę. Wkrótce kończą się egzaminy, a ja posiadam tylko część prac. Promotorka ściga mnie po całym wydziale i z tego co słyszałem – ma ochotę wydrapać mi oczy, w co jednak nie wierzę…

Chociaż z drugiej strony byłaby w stanie to zrobić.

Jak więc widać – projekty projektami, pewnie zdam we wrześniu składając stosowne pisma do stosownych osób. W najgorszym wypadku po prostu odmówią a wtedy trzeba będzie wydłużyć dobę, jechać na kawie i stosować inne studenckie sztuczki…

Domy z drewna to tradycyjne budownictwo, budowane od kiedy zabrakło jaskiń. Drewno było tradycyjnym budulcem, łatwym w dostępie, łatwym w obróbce i dosyć trwałym. Na przestrzeni lat zbudowano mnóstwo ciekawych budynków z drewna, obecnie także powstają domy z drewna. Często sa to góralskie domy na nizinach powstające w całej Polsce, pozostałe krainy także posiadają własne sposoby budowania drewnianych domów. Dużo takich starych domów drewnianych można jeszcze dzisiaj spotkać na Podlasiu. Zadziwia precyzja wykonania, zwłaszcza przy jaskółczych ogonach na węgłach. Nawet po tylu latach Budzą respekt dla dawnych cieśli.

Obecne domy z drewna to przede wszystkim domy z bali oraz domy szkieletowe. Powstało wiele sposobów budowania domów z bali, to również wynika z tradycji regionalnych. W obecnych czasach możemy również zbudować bardziej trwałe domy z drewna, wystarczające na więcej niż jedno pokolenie. Drewno na budowę domu musi mieć odpowiednią jakość i to jest najważniejsze ryzyko przy decydowani o budowie domu z drewna. Dom drewniany jest wspaniałą alternatywą dla budownictwa z cegły, nie wymaga izolacji, tynkowania i pozostałych zabiegów wykończeniowych.

Domy Moje najwcześniejsze opracowania w firmie architektonicznej nie były proste. Po prostu kiedy już je opracowywałam wciąż coś nie pasowało. A to kreska była nie odpowiednia, a to sadzonka nie w tym miejscu co trzeba i tak w kółko. Wydawało mi się to trochę bardziej proste, ale kiedy obserwowałam to z boku. Ciężko było mi się przyzwyczaić, że ciągle ktoś mnie krytykuje i próbuje pouczać. Przecież ja to wszystko znakomicie wiedziałam. Nie jestem pewna, może to ten stres, który towarzyszył mi każdego dnia, może lekkie uczucie znużenia, bo wiele planów należało było wykonywać nocami – nie wiem, lecz jedno jest pewne – nie spodziewałam się, że początki mogą być aż tak ciężkie…Pewnego dnia dostałam zamówienia na projekty budowlane. I od tej chwili byłam pewna, że są one moim powołaniem. Nic nie szło mi do tej chwili tak łatwo jak owe projekty budowlane. Wiedziałam dokładnie wszystkie detale o nich. Jakich narzędzi użyć, jak przybliżyć, jak wykonać super perspektywę, co ze sobą złączyć.Po prostu nigdy nie ubawiłam się tak dobrze przy swojej pracy. Wreszcie znalazłam coś co przynosiło mi wiele satysfakcji z czynności zawodowej, którą robię. Kierownictwo było ze mnie bardzo zadowolone, projekty budowlane były przygotowane zawsze na czas i z niezwykłą starannością. Nie są to moje opinie a właśnie ich. Mogłam być z siebie mocno dumna. Wreszcie uświadomiłam tym wszystkim, którzy mnie oceniali na co mnie naprawdę stać. I nie tylko oni byli tym zaskoczeni, ja sama nie mogłam wyjść podziwu, że wszystko poszło mi tak dobrze. Mam skrytą nadzieję na nagrodę za to wszystko co robię dla firmy. Tylko wciąż się zastanawiam: czemu nie mogło być tak od samego startu?

Budowa domów to mój zawód i moje pierwsze zapotrzebowania w firmie architektonicznej nie były łatwe. Gdy już je kończyłam nieustannie coś nie pasowało. A to kreska była nie taka, a to sadzonka nie w tym miejscu co powinno się i tak w kółko. Wydawało mi się to o wiele  bardziej intuicyjne, ale kiedy obserwowałam to z boku. Niełatwo było mi się przyzwyczaić, że bez ustanku ktoś mnie krytykuje i próbuje pouczać. Wszakże ja to wszystko starannie wiedziałam. Nie wiem, może to ten stres, który towarzyszył mi co dnia, może mało ważące uczucie zmęczenia, bo wiele projektów trzeba było wykonywać po nocach – nie mam pojęcia, ale wiem na pewno – nie wiedziałam, że początki mogą być aż tak trudne… Któregoś dnia dostałam zlecenia na projekty budowlane. I od tego dnia wiedziałam, że domy będą  moje pasją. Nic nie szło mi do tej pory tak gładko jak owe schematy budowlane. Wiedziałam nawet wszystko o nich. Jakich narzędzi użyć, jak zrobić idealną perspektywę, co ze sobą połączyć. Po prostu przenigdy nie bawiłam się tak dobrze przy osobistej pracy. Wreszcie znalazłam coś co przynosiło mi kilka satysfakcji z pracy, którą wykonuję. Szefostwo było ze mnie bardzo zadowolone, projekty budowlane były wykonane w każdym momencie na czas i z niezwykłą precyzją. Nie są to moje wyrazu a właśnie ich. Byłam z siebie taka dumna. Wreszcie udowodniłam tym wszystkim, którzy mnie krytykowali na co mnie de facto stać. I nie tylko oni byli tym zaskoczeni, ja sama nie mogłam uwierzyć, ze wszystko poszło mi tak dobrze. Robię sobie nadzieję na awans za moją pracę dla spółki. Jedynie stale się zastanawiam: czemu nie mogło być tak od początku?

Budownictwo to moja pasja i moje pierwsze zlecenia w korporacji architektonicznej nie były łatwe. Gdy już je wykonywałam nieustannie coś nie pasowało. A to linia narysowana nie taka, a to sadzonka nie w tym miejscu co trzeba i tak w kółko. Wydawało mi się to o wiele  bardziej zwyczajne, niemniej jednak kiedy obserwowałam to z boku. Ciężko było mi się przywyknąć, że ciągle ktoś mnie krytykuje i stara się pouczać. Wszakże ja to wszystko wnikliwie wiedziałam. Nie wiem, ma możliwość to ten stres, który towarzyszył mi co dnia, ma możliwość mało ważące uczucie zmęczenia, bo wiele projektów powinno się było wykonywać po nocach – nie mam pojęcia, ale jedno jest pewne – nie wiedziałam, że początki mogą być aż tak trudne… Któregoś dnia dostałam zlecenia na projekty budowlane. I od dzisiaj wiedziałam, że domy będą  moje pasją. Nic nie szło mi do tej pory tak gładko jak owe projekty budowlane. Wiedziałam nawet wszystko o nich. Jakich narzędzi użyć, jak zrobić idealną perspektywę, co ze sobą połączyć. Po prostu przenigdy nie bawiłam się tak dobrze przy prywatnej pracy. Wreszcie odnalazłam coś co przynosiło mi wiele satysfakcji z pracy, którą wykonuję. Szefostwo było ze mnie bardzo zadowolone, projekty budowlane zostały zrobione w każdej sytuacji na czas i z niezwykłą precyzją. Nie są to moje wyrazu a w tym momencie ich. Byłam z siebie taka dumna. Wreszcie udowodniłam tym Ci, którzy mnie krytykowali na co mnie w rzeczywistości stać. I nie tylko oni byli tym zaskoczeni, ja sama nie mogłam uwierzyć, ze wszystko poszło mi tak dobrze. Mam cichą nadzieję na awans za to wszystko co robię dla firmy. Jedynie bez ustanku się zastanawiam: czemu nie mogło być tak od samych podstaw?

Budownictwo

Przez rok pracowałam w gazecie „dom projekt” i oświadczam zgodnie z prawdą, że nie był to dla mnie dobry czasokres. Redakcja niekoniecznie mi odpowiadała. Całe to grono, które pewnie myślało, że już tak długo pracuję w tej redakcji, że może mną gardzić w jaki sposób się chce. Jednak takie były realia tej redakcji. Kierownictwo też niespecjalnie darzyło mnie zaufaniem. Otrzymywałam same zwykłe zlecenia i w żadnym razie nie umiałam się tam wykazać, czy też pokazać wszystkim innym, że potrafię znacznie więcej niż im się wydaje. Brali mnie najzwyczajniej za przeciętną, młodą dziewczynę tuż po studiach. Nigdy w gazecie „dom projekt” nie powiodło mi się stworzyć tematu do rubryki o wnętrzach. Żeby napisać tam artykuł należało się bardzo dobrze pokazać. A bardzo dobrze wykazać znaczyło parzenie kawy i porządkowanie po innych przez dwa lata. Może i jest tokomiczne, ale nie do końca. Ja otrzymywałam praktycznie same newsy do napisania, które w żaden sposób nie decydują o tym, czy umiesz tworzyć czy nie, czy jesteś dobrym dziennikarzem. Nie decydowały faktycznie o niczym. Aż do czasu, kiedy rzuciłam w tej redakcji rezygnację pracy. Pamiętam twarze wszystkich zatrudnionych, którzy usłyszawszy się o tym próbowali mnie namówić, że praca wręcz nie jest tak zła na jaką wygląda z perspektywy pierwszego roku. Rozumiałam o co chodzi, nie dałam się zbałamucić. Rozchodziło o to, że gdy ja odejdę któreś z pozostałychprzez pewien okres czasu do kiedy nie przyjdzie się zastępca za moją osobę, będzie zmuszony kontynuować kolumnę z wiadomościami, robić kawę i prowadzić wszystkie jak najmniej fachowe zajęcia, które ja wykonywałam w reakcji „dom projekt” od około roku. Ale dziś mówię im do widzenia i nie zamierzam tam wracać.